شنونده

بهم بگین یوکایو، یکی از تنها شنونده های روی زمین، با یه قلم توی دستش و لبخندی روی لباش "-"

و. آره وب داشتم، هنوز هم دارم، بهم اعتماد نکنین، وابسته نشین چون ممکنه یهو همه چیز تغییر کنه و هوم تغییرات که خبر نمیکنه؟

راستش نمیدونم چرا وبلاگ زدم، اونم با اینکه یکی داشتم، شاید به خاطر آشنا شدن با آدمای جدید بود، شاید به خاطر راحت نوشتن بود، شاید واسه نزدیک شدن به آدمایی بود که میشناسمشون و باهاشون صمیمی نیستم. درهرصورت، خوشحال میشم اگه اگه زودتر باهاتون آشنا شم(=

بهترین معرفی که میتونستم بدم نبود؟ مهم نیست ((:

نویسنده

اوتاکو

و آرمی. 

:))